به نام او
یکی نیست به من بگه: بابا... بچه... تو که جنبه نداری.... ظرفیت نداری... تحملشو نداری....عادت داری که هی گیر بدی... چرا می شینی شونصد ساعت برنامه تلویزیون نگاه میکنی که هی حرص بخوری... هی به خودت و تلویزیون بد و بیراه بگی... مگه نذر داری؟!! مجبوری؟!! موظفیته؟!!؛
اما راستش دست خودم نیست... حالم داره از همه شون به هم می خوره... سریال ها رو می گم... نه به خاطر اینکه آبکی و الکی کش دار و فاقد جنبه های هنری و بازیگری قوی هستند، یا به خاطر اینکه تکراری اند، موضوعاتشون تکراریه، و آخر داستان معلومه. یه نفر که "آدم خوبه" است، آخر داستان مزد خوبی هاشو میگیره و بقیه که "آدم بدا" هستند به جزای اعمالشون می رسند... اگه قصه فقط این بود که خوب بود... چون بعد از بی حالی روزه خیلی لازم نبود فکرم رو برای کشف ماجرا به تکاپو وادار کنم، کلی هم کیف می کردم...؛
اما حالم داره ازشون به هم می خوره به خاطر اینکه پر از دروغند... پر از بی معرفتی.... پر از نامردی... تنها وجه مشترک و البته بسیار قوی سه تا سریال نیم ساعته که هرشب بعد از افطار از سه شبکه سراسری تلویزیون پخش میشه فقط دروغ و بی معرفتی و نامردیه... بچه به باباش دروغ می گه (میوه ممنوعه؛ جلال به حاج آقا فتوحی)؛ داماد سر پدرزنش رو کلاه می ذاره ( یک وجب خاک؛ آقا داماد به پدرزن)... باباهه به دخترش دروغ می گه ( اغما؛ دکتر پژوهان به پری).... دختره می زنه به سیم آخر و به خاطر اینکه عاشق یه آدم خیلی مومن و هنرمند و باخدا شده، فاتحه هرچی پدر و مادر و محبت و احترامه می خونه (میوه ممنوعه؛ غزاله) ... جالبیش اینه که همه شون هم مومن و باخدا هستند... برام سوال پیش اومده نکنه این سریال ها رو ایادی استکبار برای به لجن کشیدن ایمان و معرفت و آدم های مومن و با خدا ساختن تا ثابت کنن: ببینین این همون مومن هایی هستند که براشون این همه احترام قائل هستین، سنگشون رو به سینه می زنین...؛
جالبیش اینکه تو هیچ کدوم از سریال ها هم دروغ گفتن اصلا کار بدی نیست.. فقط بستگی به این داره که برای چی داری دروغ میگی... اگه بخوای از یه فسادی جلوگیری کنی، نه تنها بد نیست بلکه حتی واجبه که انجامش بدی ... ولو اینکه آدم وارسته ای مثل الیاس باشی که به کمک دعا تونسته باشی تومور تو سرت رو محو و نابود کرده باشی.... اما هیچ اشکالی نداره که به خاطر اینکه تیم پزشکا فکر نکنن آقای دکتر پژوهان دیوونه شده و اسکیزوفرنی داره، به آقای پروفسور توصیه کنه که دروغ بگه (اغما)...؛
بنده خدا فیلمنامه نویس می تونست یه جوری فیلمنامه رو بنویسه که اصلا لازم به بیان چیزی نباشه که طرف مجبور شه دروغ بگه اما ظاهرا دروغ اونقدر عادی یه که براشون مهم نیست که تو سریالشون دروغ نگن...؛
....
حاج آقاهه نماز شبش ترک نمی شه، اما یه بار دروغ که عیبی نداره... خانومش می پرسه چرا رفتی کوه؟! خیلی راحت می گه... من که نمی خواستم برم... اونقدر دوستم اصرار کرد که مجبور شدم برم (میوه ممنوعه)...؛
نوه به مادر بزرگش دروغ می گه عین آب خوردن (باز هم میوه ممنوعه)؛ به مادربزرگش میگه: " بابا رفته کیش، از اونجام می خواد بره چابهار... بعدش هم میره بندر عباس"؛ چرا؟: چون مادر بزرگش پیره ... گناه داره .. اگه بفهمه پسر نازنینش مفقود شده حتما سکته می کنه... پس عیبی نداره دروغ بگه...؛
...
نامزده به دختری که دوسش داره دروغ می گه (میوه ممنوعه)، چرا؟!! چون باید مشکل آقای کارخونه دار برطرف بشه...؛
نوه به پدربزرگش دروغ میگه، الکی میگه مریضه... چرا؟!! چون دوست پسرش رو خیلی دوست داره، به خاطر عشقش مجبوره(یک وجب خاک)...؛
داماد سر پدرزنش رو عین آب خوردن کلاه می ذاره.. چرا؟! چون ورشکسته شده به یه میلیارد پول پدرخانومش احتیاج داره...؛
خانم مومن که خدا و پیغمبر از دهنش نمی افته به شوهر گرامیش دروغ میگه... خلاصه، همه به هم دروغ می گن...؛
جالبیش اینه که تو سه تا سریال فقط یه" آقا خوبه" هست که سرش هم بره دروغ نمی گه... اما جالب ترش اینه که هروقت این بنده ی خدا به دلیل رعایت اخلاق که معتقده هرچی بشه اون نباید دروغ بگه، واقعیت رو می گه... کاملا همه چیز مضمحل و قر و قاطی میشه... یکی سکته می کنه... مهمونی به هم می خوره... آبروریزی میشه... خودش از کار بیکار می شه... آبرو و حیثیتش تو محل می ره... چرا ؟!! چون واقعیت رو گفته... (حتی سی سال قبل هم که واقعیت رو گفته، گفتن واقعیت باعث شده یکی از اهالی محل به عشقش نرسه، و تا حالا کینه به دل بگیره...)؛
خلاصه تو کل سه تا سریال فقط یه آدم کاملا خوب وجود داره که اون هم آخر ابلهاست...؛
تازه تو این سریال یه نکته خیلی جالب اخلاقی دیگه هم هست.. اونم اینکه اگه باباتون پول نداشت و همون پول کمی رو هم که داشت مدام به
کسایی می داد که بهش نیاز دارند، دخترش، پسرش، حتی خانومش می تونند مدام تحقیرش کنند، خوردش کنند، بی پولیش رو تو سرش
بزنن...؛
یه" آقا خوبه" هست... یه حاج آقا .. که خیلی دست به خیره، و اصلا همه اش دنبال یه بهانه ای می گرده که میلیاردها پولش رو خیرات کنه، و کار مردم رو راه بندازه .. اما درست یه موقعی که خیلی داره برای خدا کار می کنه، و داره با پرداخت قرض های چند صد میلیون تومنی یه کارخونه دار بدبخت ورشکسته اون رو نجات می ده، شیطون دست به کار می شه و "وسواس الخناس" و ... عاشق دختر کارخونه داره که جای نوه شه میشه، وسوسه شیطان و مابقی قضایا...؛
انگاری هیچکس پیدا نمی شه که بتونه یه کار خوب رو تا تهش بره... (تازه این شاهکار آقای حسن فتحیه که باز صد رحمت به سریال اون)؛
...
...
واقعا زندگی ما به همین کریهی و زشتی و پر دروغی یه؟" که سریال های ایرانی برای رئال بودن مجبورند روابط انسانی رو اینقدر بد ترکیب و نفرت انگیز نشون بدن....؛
نمی دونم شاید من دروغ گفتن زیادی برام تابوست که این جوری غیرتی شدم... شاید هم دروغ گفتن این قدر ها هم بد نیست... نمی دونم... چی بگم والا...؛
